تفاوت سرویس VDI در HYPER-V و VMWARE

تاریخ مجازی سازی:

IBM در اوایل دهه ۱۹۶۰ طیف گسترده ای از سیستم ها را داشت،هر نسل از آنها اساسا متفاوت از گذشته بود. این باعث شد که مشتریان با تغییرات و الزامات هر یک از سیستم های جدید دچار مشکل شوند همچنین، کامپیوترها تنها می توانستند در یک زمان یک کار انجام دهند. اگر شما دو وظیفه دارید تا انجام دهید مجبور بودید فرایندها را در یک به یک اجرا کنید.این نیاز پردازش دسته ای برای آی بی ام مشکل بزرگی نبود زیرا اکثر کاربران خود در انجمن علمی بودند و تا آن زمان به نظر می رسید که پردازش دسته ای نیاز مشتری را برآورده می کند. به دلیل طیف وسیعی از نیازهای سخت افزاری،آی بی ام شروع به کار روی سیستم اصلی S / 360 کرد ، این سیستم به عنوان یک جایگزین گسترده برای بسیاری از سیستم های دیگر طراحی شده بود.

1

وقتی سیستم برای اولین بار طراحی شد، یک سیستم تک کاربر برای اجرای دسته ای از مشاغل بود. با این حال، این سیستم در ۱ ژوئیه سال ۱۹۶۳ شروع به تغییر کرد ، زمانی که موسسه فناوری ماساچوست (MIT) پروژه MAC را ارائه کرد، پروژه MAC برای ریاضیات و محاسبات طراحی شده بود اما بعدا به نام Multiple Access Computer نامگذاری شد. پروژه MAC با سرمایه گذاری ۲ میلیارد دلاری DARPA و با هدف تحقیق در رایانه ها به ویژه در زمینه سیستم عامل و هوش مصنوعی راه اندازی شد. از دست دادن این فرصت باعث جلب توجه IBM شد به ویژه هنگامی که IBM از نیازهای آزمایشگاه Bell برای سیستم مشابه با خبر شد. در پاسخ به نیازهای MIT و Bell Labs ؛ IBM سیستم (  Mainframe CP-40 ) را طراحی کرد.Mainframe CP-40 هرگز به مشتریان فروخته نشد و فقط در آزمایشگاه ها مورد استفاده قرار گرفت، CP-40 بعدا به Mainframe CP-67 تبدیل شد. که اولین سیستمی بود که از مجازی سازی پشتیبانی می کرد. سیستم عامل که روی CP-67 اجرا می شود، به عنوان CP / CMS شناخته می شود. CP برای کنترل برنامه و CMS مخفف Console Monitor System است. CMS یک سیستم عامل کوچک تک کاربره بود و CP برنامه ای بود که ماشین های مجازی را ایجاد کرد. ایده این بود که CP بر روی Mainframe اجرا شود و ماشین های مجازی را ایجاد کند ؛ سپس کاربر با CMS ارتباط برقرار می کرد. بخش رابط کاربر (CMS ) اهمیت زیادی داشت زیرا قبل از این سیستم، IBM بر سیستم هایی تمرکز کرده بود که در آن رابط کاربری وجود نداشت. شما می توانستید برنامه خود را به کامپیوتر بدهید، کامپیوتر برنامه را انجام می داد؛ سپس خروجی را به یک چاپگر یا یک صفحه نمایش ، نمایش می داد اما یک سیستم عامل با رابط کاربری به این معنی بود که در حین اجرای برنامه شما می توانستید به نحوی در تعامل با برنامه باشید. اولین نسخه سیستم عامل CP / CMS به نام CP-67 شناخته شد، اما تنها در آزمایشگاه استفاده شد.رویکرد اولیه برای به اشتراک گذاری کامپیوتر، تقسیم حافظه و سایر منابع سیستم بین کاربران بود، یک نمونه اولیه به اشتراک گذاری سیستم عامل MultiCS بود. MultiCS به عنوان بخشی از پروژه MAC در MIT ایجاد شد. تحقیق و توسعه بیشتر در MultiCS در Bell Labs انجام شد و بعدا به Unix  تبدیل شد.

شرکت پایه ریزان فناوری هوشمند توانایی ارائه مشاوره و راه اندازی راهکارهای VDI را دارد، جهت مشاوره با کارشناسان ما تماس بگیرید

مزایای اصلی استفاده از ماشین های مجازی در مقابل به اشتراک گذاری سیستم عامل، استفاده کارآمد از سیستم بود، زیرا ماشین های مجازی قادر به اشتراک گذاشتن منابع کلی سیستم اصلی بودند، امنیت بهتر هر کاربر در یک سیستم عامل

کاملا جداگانه وجود داشت.در طول دهه ۱۹۸۰ شرکت اینتل چند محصول طراحی کرد با نام های Simultask و Merger / 386 که MS-DOS را به عنوان سیستم عامل guest  اجرا می کردند.اواخر دهه ۱۹۹۰ موج جدیدی از مجازی سازی را به وجود آورد، در سال ۱۹۹۷ Connectix کامپیوتر مجازی را برای مکینتاش منتشر کرد. بعدها، Connectix یک نسخه برای ویندوز منتشر کرد. در سال ۱۹۹۹، VMware ورود خود را به مجازی سازی معرفی کرد.

2

 

انواع مجازی سازی:

۱- Desktop Virtualization

۲- Server Virtualization

۳- Storage Virtualization

۴- Network Virtualization

۵- Application Virtualization

 

(VDI) دسکتاپ مجازی چیست؟

دسکتاپ مجاری (VDI) سازمانها را قادر می سازد تا دسکتاپ های مبتنی بر ماشین مجازی را اجرا کند و این امکان را فراهم میکند تا کاربران نهایی بدون توجه به دستگاه و مکان به انها دسترسی داشته باشد. اگر چه VDI می تواند به کاهش هزینها ، امنیت داده ها و دسترسی از راه دور کمک کند، اما به دلیل پیچیدگی آن هنوز به طور گسترده ای مورد استفاده قرار نگرفته است .VDI اجازه می دهد تا کاربران بر روی دسکتاپ و برنامه های کاربردی که در داخل ماشین های مجازی (VM) اجرا می شوند کار کنند و این ماشین های مجازی (VM) در سرورها یا در فضاهای ابری (cloud) اجرا میشوند. VDI سازمانها را قادر می سازد تا مدیریت و کاهش هزینه ها را با ادغام کنند.

 

3

 

VDI چگونه کار می کند؟

یک خط ارتباطی و یک hypervisor جزء اصلی VDI است. خط ارتباطی اجازه می دهد تا کاربر نهایی به یک دسکتاپ مجازی در دسترس متصل شود در حالی که hypervisor در واقع دسکتاپ مجازی را اجرا می کند.

hypervisor مدیران فناوری اطلاعات را قادر می سازد گروهی از دسکتاپ های مجازی ایجاد کنند. به این مجموعه از دسکتاپ های مجازی ، استخر دسکتاپ های مجازی (virtual desktop pool) میگویند. Poolها معمولا برای کاربرانی ایجاد میشود که نیازهای مشابه دارند مانند منابع مالی و انسانی، نیاز به برنامه های کاربردی خاص و …

دسته بندی دسکتاپ مجازی اجازه می دهد تا کارکنان IT  ساده تر تنظیمات و پیکربندی را انجام دهند .

از شرکت های فعال در این ضمینه میتوان به VMware ، Microsoft ، Citrix ، Oracle ، Parallels و… اشاره کرد .

در این مقاله قصد داریم به مقایسه دو شرکت VMware ، Microsoft که در این ضمینه از همه پیشی گرفته اند بپردازیم.

ابتدا به بررسی این دو شرکت به طور کلی میپردازیم.

Microsoft Hyper-V   چیست؟

مایکروسافت Hyper-V برای ارائه مجازی سازی برای سازمان هایی با یک مرکز داده طراحی شده است. Hyper-V با Windows Server نصب میشود ، یا می تواند به عنوان یک سرور مستقل، به نام Hyper-V Server نصب شود و این سرور مجموعه ای از ابزارهای مدیریت یکپارچه را ارائه می دهد.

4

جنبه های مثبت Hyper-V :

  • می تواند سرورهای مجازی جدید را در عرض چند دقیقه ایجاد کند
  • پشتیبان گیری آسان
  • امنیت جامع از طریق Windows Active Directory
  • قیمت پایین تر

جنبه های منفیHyper-V

  • Hyper-V (2012R2) از تعداد محدودی از سیستم عامل guest

پشتیبانی می کند

  • نیاز به Update سیستم عامل ویندوز در طول عمر محصول دارد

VMware vSphere چیست؟

VMware vSphere یک   hypervisorمحبوب برای سازمان هایی است که امیدوار هستند به برخی از درجه مجازی سازی دست پیدا کنند. در حال حاضر در نسخه  ۶.۵ ، vSphere موجود است، که می تواند انتخاب خوبی برای شرکت هایی باشد که کاملا مجازی هستند.

چندین نوع مختلف از vSphere بسته به نیازهای سازمانی وجود دارد .

vSphere Standard ، Enterprise Plus  و Operations Management Enterprise Plus ویژگی های مختلف را ارائه می دهند که این امراجازه می دهد سازمان ها بهترین پوشش را برای نیازهای خود انتخاب کنند

5

جنبه های مثبت vSphere:

  • در دسترس بودن پشتیبانی با کیفیت بالا
  • ممکن است مناسب و مطلوب برای شرکت های بزرگ باشد
  • پشتیبانی گسترده سیستم عامل

جنبه های منفی  vSphere:

  • نسخه های رایگان و آزمایشی قابلیت های کامل را ارائه نمی دهند
  • یادگیری به مراتب سخت تر

 

هزینه های Hyper-V و VMware:

هزینه های Hyper-V و vSphere عمدتا به تعداد پردازنده ها و محیط های سیستم عامل (OSE) بستگی دارد. License   برای Hyper-V مجانی است ، هر چند سازمان ها می توانند بسته به پردازش و اهداف سیستم عامل مبالقی پرداخت کنند.License   برای VSphere می تواند با هزینه های اضافی برای پشتیبانی از ۹۹۵ دلار به ۴,۲۴۵ دلار متغیر باشد.VMware  و Hyper-V یک نسخه رایگان ارائه می دهند با این حال، نسخه های آزمایشی VMware بعضی از قابلیت ها را پشتیبانی نمیکند. در مقابل، نسخه رایگان Hyper-V قابلیت های کاملی را ارائه می دهد

مقیاس پذیری :

عامل مقیاس پذیری Hyper-V کمی بیش از vSphere است. حداکثر پتانسیل هر عامل در جدول زیر شرح داده شده است:

Resource Hyper-V (2016) VMWare vSphere Hypervisor
Host Logical Processors ۵۱۲ ۵۷۶
Host Physical Memory ۲۴ TB ۱۲ TB
Host Virtual CPUs Per Host ۲,۰۴۸ ۴۰۹۶
VM Virtual CPUs Per VM ۲۴۰ for generation 2;
۶۴ for generation 1;
۱۲۸
VM Memory Per VM ۱۶TB ۶ TB
VM Active VMs Per Host ۱,۰۲۴ ۵۱۲
VM Guest NUMA Yes Yes
Cluster Maximum Nodes ۶۴ NA
Cluster Maximum VM ۸,۰۰۰ NA

 

Hyper-V و VMware هرکدام دارای برنامه ای برای اجرای Desktop Virtualization هستند.

در Hyper-V سرویسی با نام Remote Desktop Services (RDS) این امکان را فراهم میکند و در VMware برنامه ای به نام VMware Horizon View این قابلیت را فراهم میکند.

Microsoft RDS :

 6

 

Remote Desktop Services (RDS) به کاربران اجازه می دهد تا از راه دور دسک تاپ های گرافیکی و برنامه های ویندوز دسترسی پیدا کنند.

اجزای RDS عبارتند از:

  • Remote Desktop Connection Broker: connection broker کاربران را به دسکتاپ متصل می کند. اگر یک کاربر اتصال به یک دسک تاپ را از دست می دهد،connection broker اجازه می دهد تا کاربر ارتباط برقرار کند بدون اینکه از حالت دسکتاپ مجازی خارج شود.
  • Gateway Desktop: این کامپوننت اجازه اتصال به دسکتاپ های مجازی و برنامه های RemoteApp را از طریق اینترنت می دهد.
  • Remote Desktop Licensing: این کامپوننت برای استفاده از RDS به شما مجوز استفاده می کند.
  • Host Virtualization Remote Desktop: این قسمت است که دسکتاپ مجازی را میزبانی می کند.
  • Remote Desktop Web Access: این کامپوننت به کاربران امکان دسترسی به دسک تاپ های راه دور و یا برنامه های RemoteApp را از طریق یک مرورگر وب می دهد.

Remote Desktop Services applications و Remote Desktop Services را می توان از انواع مختلف دستگاه های مانند سیستم عامل و همچنین مرورگرهای HTML5 و دستگاهای جاوا، دسترسی پیدا کرد. کاربران از طریق remote display protocol  با سرویس های Remote Desktop Services ارتباط برقرار می کنند.

ارتباط کاربر با سرویس های Remote Desktop ممکن است با پهنای باند شبکه یا قابلیت های remote display protocol  محدود شود.

VMware Horizon View:

 

 7

VMware View قابلیتهای Remote را برای کاربران فراهم می کند که از تکنولوژی مجازی سازی VMware استفاده می کنند. یک سیستم عامل دسکتاپ  معمولا مایکروسافت ویندوز ۷ یا ویندوز ۱۰ ، در یک محیط مجازی روی سرور اجرا می شود. محصول VMware View یکی از اجزای مورد نیاز برای ارائه دسکتاپ مجازی است.

اجزای Horizon View عبارتند از:

  • View Connection Server: یک سرویس نرم افزاری است که به عنوان یک رابط برای اتصالات مشتری عمل می کند.
  • View Agent: یک سرویس نرم افزاری است که بر روی تمامی ماشینهای مجازی guest نصب شده است تا اجازه دهد که آنها توسط View مدیریت شوند.
  • View Client: نرم افزار کاربردی است که با View Connection Server ارتباط برقرار می کند تا کاربران بتوانند به دسکتاپ خود متصل شوند.
  • View Client with Local Mode: یک نسخه از View Client است که برای پشتیبانی از ویژگی های local desktop توسعه یافته است، که به کاربران امکان می دهد تا ماشین های مجازی را دانلود و از سیستم های محلی خود استفاده کنند.
  • View Administrator: یک برنامه وب است که به مدیران اجازه می دهد تا پیکربندی View Connection Server، پیکربندی و مدیریت دسکتاپ، کنترل احراز هویت کاربران، ایجاد و بررسی رویدادهای سیستم، و انجام فعالیت های تحلیلی را انجام دهد.
  • vCenter Server: یک سرور است که به عنوان یک مدیر مرکزی عمل می کند و تهیه و مدیریت ماشین های مجازی درdatacenter را فراهم می کند.
  • View Transfer Server: یک سرویس نرم افزاری است که مدیریت و انتقال اطلاعات بین مرکز داده و نمایش دسکتاپ را آسان می کند.

 

VMware Horizon View Microsoft RDS
جنبه های مثبت
  •  زمان بوت شدن سریعتر
  •  توانایی ایجاد انواع مختلفی از گروه های (pool)و سازماندهی بخش های مختلف.
  •  کاربران نیازی به فراگیری کامل نحوه استفاده از View Client و اتصال به دسکتاپ خود ندارند.
  •  پیکربندی آسان
  • اتصال سریع
  • استفاده کم از حافظه و منابع
  • سهولت کنترل از لحاظ مدیریتی
جنبه های منفی 
  • نیاز به نصب View Composer در یک سرور متفاوت برای شناسایی آن.
  • قادر به اشتراک کلونهای مرتبط در چندین کاربر نیست
  • برنامه ها گاهی اوقات حافظه را در ویندوز ۱۰ کاملا اشقال می کند و باعث می شود از منابع بیشتری استفاده شود.
  • رابط گرافیکی منسوخ شده است
  • تنظیمات شخصی دشوار
  • گاهی اوقات CRASH غیر منتظره در طول کار وجود دارد

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *