تفاوت بین ReFS و NTFS

فایل سیستم NTFS :

 NTFS مخفف New Technology File System به معنی “سیستم فایلِ تکنولوژی جدید” بوده و فایل سیستمی است که توسط شرکت مایکروسافت طراحی و در Windows NT 3.1 استفاده شد. از آن به بعد فایل سیستم پیشفرض برای خانواده NT در نظر گرفته شد. خانواده NT را اغلب ما از ویندوز ۲۰۰۰ تا همین ویندوز ۱۰ جدید می‌شناسیم ولی حتی قبل از ۲۰۰۰ هم چندین نسخه از آن طراحی شده بود.

علاوه بر سیستم عامل ویندوز، در مک   (Mac OSX) شرکت اپل هم می‌توان از این فایل سیستم استفاده کرد. در هسته لینوکس هم درایور NTFS تعبیه شده تا بتوانیم به راحتی فایل در این درایوها رد و بدل کنیم. 

مشخصات مهم NTFS :

نام فایل‌ها و پوشه‌ها :

در فایل سیستم NTFS حداکثر طول نام پوشه‌ها یا  (Filename) یعنی نام فایل، نقطه جدا کننده پسوند و پسوند فایل می‌تواند تا ۲۵۵ کاراکتر یونیکد (Unicode که شامل حروف فارسی هم است) باشد. مثال‌هایی از فایل‌نیم: myfile.text و yourfile و hello_this.is.my.file.mp3 و My Directory و … .

طول کل مسیر نشانگر فایل یا (Pathname) یعنی نام درایو، پوشه‌ها، خود Filename و در مجموع همه قطعه‌های یک آدرس می‌تواند حداکثر ۳۲۷۶۷ کاراکتر یونی کد باشد با این شرط که هر قطعه حداکثر ۲۵۵ کاراکتر داشته باشد.

مثال‌هایی ازPathname :

c:\program files\the program\run.exe و d:\thefile و d:\the directory\

NTFS نام فایل‌ها و پوشه‌ها را با حروف بزرگ یا کوچکی که نوشته شده اند ذخیره و بازیابی می‌کند علاوه بر این، یک فایل سیستم حساس به بزرگ یا کوچک بودن حروف است. یعنی فایل MyFile.exe یا myfile.exe فرق دارد و در خود فایل سیستم این قابلیت وجود دارد که این دو فایل در کنار یکدیگر قرار بگیرند اما ویندوز این اجازه را نمی‌دهد. یعنی نمی‌توانید دو فایل یا پوشه که تنها تفاوتشان در بزرگ یا کوچک بودن حروف است را در کنار یکدیگر قرار دهید.

در هنگام ذخیره کردن و ایجاد فایل‌ها، نام فایل‌ها و پوشه‌ها نباید شامل برخی از کاراکترهای کاربردی یا برخی از اسامی از پیش رزرو شده باشند. از این کاراکترها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

نال (خالی. یعنی فایل یا پوشه نامی نداشته باشد) و / و ? و < و > و \ و : و ‌* و | و “

 

از نام‌های رزرو شده هم به موارد زیر:

com1, com2, com3, com4, com5, com6, com7, com8, com9, lpt1, lpt2, lpt3, lpt4, lpt5, lpt6, lpt7, lpt8, lpt9, con, nul, و prn

در سیستم عامل ویندوز هیچگاه نمیتوان پوشه ای به نام com1 ساخت.  احتمالا بعضی از شما این کار را تست کرده اید ، اما شاید دلیل آنرا ندانید. اما آن دسته از کاربرانی که این کار را تست نکرده اند، هنگام ساخت فولدری با این نام قطعا با خطای زیر مواجه میشوید:

جالب است بدانید که com1 تنها اسمی نیست که نمیشود با آن پوشه ساخت، علاوه بر آن نام های زیادی هستند که ساختن فولدر با آن اسم ها غیر ممکن است. برای مثال ساختن پوشه با نام های زیر نیز غیرممکن است:

CON, NUL, AUX, PRN, COM1, (COM2 … COM9), LPT1, (LPT2 … LPT9)

علت چیست؟

همانطور که میدانیم سیستم عامل ویندوز بر مبنای داس ساخته شده و قاعدتا باید از قوانین آن پیروی کند. در داس یک سری سرواژه ها(keywords)  هستند که مخصوص خود داس بوده و به اصطلاح رزور شدند. در واقع کلمات بالا هر کدام یک لغت هستند که معنی خاص خود را دارند. که به صورت اجمالی همه آنها را بررسی میکنیم:

 آیا میتوان این محدودیت را از بین برد؟

همانطور که میدانیم ساخت پوشه ای با چنین حروفی غیر ممکن است، اما میتوان به صورت ظاهری فولدری با این نام ها ساخت.برای همچین کاری چندین راه وجود دارد اما یکی از بهترین روش ها، استفاده از کلید Alt است. درواقع هنگامی که دکمه Alt را در کیبورد نگه میداریم وکلید numeral lock همان نه کلید (نه شماره) سمت راست کیبورد، ۲۵۵ حالت سمبل میتوانند داشته باشند (از شماره یک تا ۲۵۵).  

در این روش باید alt را نگه داشته و عدد ۲۵۵ را فشار دهیم بعد اینتر را بزنیم .

برای مثال برای ساختن فولدری با نام com1 باید اسم com1 را نوشته سپس alt را گرفته بعد عدد ۲۵۵ را میزنیم سپس اینتر میکنیم  در اینصورت یه فاصله روبه روی کلمه com1 ایجاد میشود که میتوان این نام را در فولدر ها ایجاد نمود.

مقیاس پارتیشن‌ها :

در فایل سیستم NTFS اندازه هر کلاستر می‌تواند از ۵۱۲ بایت (برابر ۱ سکتور legacy) تا ۶۴ کیلوبایت (برابر ۱۲۸ سکتور legacy یا ۱۶سکتورk4) باشد. اندازه پیشفرض کلاسترها ۴ کیلوبایت (برابر ۸ سکتور legacy یا یک سکتور k4) است.

نهایت حجم یک درایو یا پارتیشن با فایل سیستم  NTFSمی‌تواند تا ۲۶۴ منهای یک عدد کلاستر باشد. یعنی با اندازه کلاسترهای ۶۴ کیلوبایتی نهایت اندازه پارتیشن ما می‌تواند حدود ۲۵۶ ترابایت (بسیار بیشتر از اکثر هارد دیسک‌های موجود در بازار) و با کلاسترهای ۴ کیلوبایتی حداکثر اندازه پاتیشن حدود ۱۶ ترابایت خواهد بود.

البته به دلیل محدودیت‌های اندازه دهی در مستر بوت رکورد (MBR)اندازه هر پارتیشن فقط تا ۲ ترابایت می‌تواند باشد. برای اندازه‌های بیشتر باید از GPT بجای MBR استفاده شود.

حداکثر حجم فایل‌های موجود در پارتیشن‌هایی با فایل سیستم NTFS به صورت تئوری می‌تواند تا ۲۱۶,۷۷۷,۱۶ ترابایت باشد اما اغلب به دلیل محدودیت‌ها، حداکثر حجم ۲۵۶ ترابایت در نظر گرفته می‌شود. یعنی می‌توانیم فایل‌هایی تا حداکثر ۲۵۶ ترابایت حجم داشته باشیم. قابل ذکر است که هر ترابایت ۱۰۲۴ گیگابایت بوده و در فایل سیستم FAT32 حداکثر اندازه فایل ۴ گیگابایت و در FAT16 برابر ۲ گیگابایت است.

قابلیت‌های مهم NTFS

ثبت تغییرات :

فایل سیستم NTFS ژورنالی است یعنی قسمتی دارد که در آن عملیات اعمال تغییرات بر روی فایل‌ها (انتقال، ذخیره و …) یکی یکی ثبت می‌شوند. این ثبت شدن اطلاعات باعث می‌شود که سیستم اگر در حین انجام یک عملیات کرش شود یا مثلاً برق برود، با دنبال کردن این لاگ‌ها، فایل سیستم خواهد توانست که کار خود را از سر گیرد و از طرفی احتمال از دست رفتن اطلاعات یا به اصطلاح خراب شدن فایل سیستم، بسیار کمتر شود.

فشرده سازی داده‌ها :

فایل سیستم NTFS علاوه بر قابلیت‌های بالا، باعث افزایش سرعت و بهیته تر کردن فضای ذخیره سازی با استفاده از الگوریتم فشرده سازی LZNT1 نیز می‌شود. در این الگوریتم هر ۱۶ کلاستر یا بلوک داده به عنوان یک چانک یا قسمت در نظر گرفته شده و اطلاعات بصورت ۱۶ بلوک ۱۶ بلوک فشرده می‌شوند. البته این فشرده سازی فقط تا کلاسترهایی با اندازه ۴ کیلوبایت انجام می‌شود .برای کلاسترهایی با اندازه بیشتر از ۴ کیلوبایت فشرده سازی‌ای انجام نمی‌شود. پس از این که داده‌ها در قالب ۶۴ کیلوبایت (با فرض کلاسترهایی با حجم ۴ کیلوبایت) فشرده شدند، اگر حجم آن‌ها بیشتر از اندازه یک کلاستر کاهش داده شده باشد (مثلاً از ۶۴ کیلوبایت به ۵۸ کیلوبایت کاهش یافته باشد)، در واقع یک کلاستر خالی خواهیم داشت که چیزی بر روی آن نوشته نخواهد شد و به این صورت در فضای ذخیره سازی صرفه جویی خواهد شد.

البته استفاده از فشرده سازی در همه جا خوب نیست. مثلاً در سرورها که منابع سخت افزاری مثل قدرت پردازشی پردازنده و … مهم هستند و از طرفی این فشرده سازی پیاپی به این منابع نیاز خواهد داشت، استفاده از فشرده سازی مناسب نخواهد بود چون ارزش قدرت‌های پردازشی در چنین سیستم‌هایی از فضای ذخیره سازی بیشتر است.

از طرفی به دلیل تکه تکه شدن فایل در هارد دیسک‌ها برای جلوگیری از کاهش عملکرد سیستم و سرعت خواندن اطلاعات، نیاز به دیفرگمنت خواهد بود با این حال در دیسک‌های حالت جامد یا حافظه‌های فلش به دلیل وجود نداشتن قطعات مکانیکی، این فرگمنت شدن تاثیر بسـیار کمی بر روی عملکرد کلی خواهد گذاشت. 

فایل‌های پراکنده  :

فایل‌های پراکنده  ( Spares File) به فایل‌هایی گفته می‌شود که حجم بسیار زیادی از آن بدون استفاده باشد و فقط تکه‌هایی از آن دارای محتوای ارزشمند باشد. برای درک بهتر فرض کنید یک میکروفون داریم که ۱۰ ساعت درحال ضبط است اما فقط چند ساعت در جلوی آن حرف زده می‌شود. مشخص است که حجم ۱۰ ساعت صدا خیلی بیشتر از فقط یک یا دو ساعت است. فایل‌های پراکنده نیز چنین هستند.     در فایل سیستم NTFS قسمت‌های خالی که شامل داده نیستند با متادیتای خاصی علامت گذاری شده و فقط قسمت‌های شامل داده بر روی دیسک ذخیره می‌شوند.

در هنگام خواندن اطلاعات، فایل سیستم از متادیتاها کمک گرفته و در جاهای مورد نیاز، فضای خالی رو از نو تولید کرده و در اختیار برنامه قرار می‌دهد. با این کار درست است که فایل‌ها تکه تکه (فرگمنت) می‌شوند اما حجم زیادی از آن‌ها کاسته خواهد شد.

کپی‌های مخفی:

این فایل سیستم دارای قابلیتی به نام Volume Shadow Copy است که هنگام نوشتن فایل‌ها روی هم یا تغییر فایل‌ها طبق قوانین خاصی یکی کپی از فایل قبلی برمی‌دارد. این کپی به کاربر اجازه می‌دهد که درصورت نیاز نسخه قبلی را بازیابی کند اما همانطور که گفته شد فقط طیق قوانین یا rule های خاصی اینکار را انجام می‌دهد.

امنیت:

فایل سیستم NTFS دو قابلیت امنیتی مهم برای جلوگیری از دسترسی افراد غیرمجاز به فایل‌ها را دارد. در این فایل سیستم همه فایل‌ها و پوشه‌ها یک قسمت اطلاعاتی دارد که در آن دو لیست کنترل دسترسی  ACL  وجود دارد:

۱٫DACL

۲٫SACL

منظوراز ACL چیست؟

لیست کنترل دسترسی (به انگلیسی: access control list (ACL)) فهرستی از دسترسی‌ها و مجوزها به یک شی را با توجه به سیستم فایل کامپیوتر مشخص می‌کند. این لیست مشخص می‌کند چه کاربرانی و چه پردازش‌هایی از سیستم دسترسی به اشیا داشته و چه عملیاتی بر روی اشیا مجاز است. هر ورودی در لیست کنترل دسترسی به نوعی یک سوژه (به انگلیسی: subject) و یک عملیات را مشخص می کند. به عنوان مثال، اگر یک فایل شامل ACL مقدار  User,Delete ) ( باشد به معنی این است که به User مجوز حذف فایل داده شده است.

توضیح DACL :

یک لیست کنترل دسترسی پیشگیرانه ( DACL ) که مشخص می‌کند کدام کاربران سیستم یا گروه‌های کاربری می‌توانند به فایل دسترسی داشته باشند، آن را بخوانند، اجرا کنند، تغییر دهند، حذف کنند و … درواقع صاحب فایل‌ها و دسترسی (Permission) افراد را مشخص می‌کند.

توضیح SACL :

مورد امنیتی دیگر یک لیست کنترل دسترسی سیستم  (SACL) است که با فعال بودنش هرگونه دسترسی به فایل و انجام عملیات‌های بالا لاگ و ثبت می‌شوند . بدین ترتیب ادمین‌های سیستم می‌توانند بفهمند که چه زمانی کدام کاربر چه عملی را بر روی فایل انجام داده است.

رمزگذاری Encryption :

قابلیتی در فایل سیستم NTFS وجود دارد که با فعال بودنش در پشت صحنه و بدون متوجه کردن کاربر، اقدام به رمزگذاری اطلاعات هنگام ذخیره و رمزگشایی آن‌ها هنگام خواندن می‌کند. چون این عمل رمزنگاری با کلیدهای متقارن انجام می‌شود، سرعت آن زیاد است و اغلب لطمه‌ای به کار کاربر نمی‌زند. برای مواقعی که سیستم کاربر به رمزها دسترسی نداشته باشد، یک رمز اضافی برای تکنسین‌های آن سیستم در نظر گرفته شده که آن‌ها می‌توانند اطلاعات را بازیابی کنند.

 

سهمیه دیسک   : Disk quotas

ادمین‌های سیستم می‌توانند با استفاده از فایل سیستم NTFS استفاده از دیسک را بین کاربران خود سهمیه بندی کنند. یعنی مثلاً کاربر A حداکثر ۸ گیگابایت فضا خواهد داشت، کاربرB  ۱ ترابایت و … . علاوه بر سهمیه بندی، مدیر سیستم می‌تواند این اطلاعات و فرایند را مانیتور هم بکند یعنی بر استفاده کاربران از دیسک نظارت داشته باشد.

توضیح ReFS :

 ( Resilient File System ) ReFSا ین نوع فایل سیستم تنها در ویندوز سرور۲۰۱۲ به بعد موجود می‌‌باشد و در نسخه های قبلی موجود نیست. این تکنولوژی باعث سهولت عملیات سیستم شد.ReFS در واقع برای به حداکثر رساندن دسترسی‌پذیری داده به‌‌وجود آمده است. با استفاده از این تکنولوژی درصورتی‌که ویندوز با مشکل مواجه شود، سیستم می‌تواند به عملیات خود ادامه دهد. مشکلات ویندوز اثر چندانی بر عملکرد کلی سیستم ندارد و باعث اختلال در روند کلی سیستم نمی شود.  ReFS در واقع با استفاده از جامعیت داده یا Data Integrity، داده‌ها را در هنگام بروز خطا محافظت می‌کند.

ویژگی‌های ReFS :

از ویژگی های این تکنولوژی می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • دسترسی‌پذیری (Availability):

یکی از ویژگی های بسیار مهم استراتژی نجات است. این ویژگی باعث می‌شود تا در‌‌صورت بروز مشکل برای برخی از داده‌های هارددیسک، اطلاعات سالم از خراب جدا شود.این داده ها مجددا می توانند مورداستفاده قرار گیرند و تمامی اطلاعات از بین نروند .

  • مقیاس‌پذیری(Scalability):

می‌تواند از درایوهای  با اندازه ۲۷۸بایت پشتیبانی کند. این قابلیت با توجه به اندازه آن،  یکی از مزایای مهم این File System است.

  • سیستم بروزرسانی قوی(Robust Disk Updating):

 از یک سیستم بروزرسانی Disk با نام  Allocate-on-Write Transactional Model  استفاده می‌کند. این مدل به جلوگیری بسیاری از مشکلات در نوشتن داده‌ها کمک می‌کند. چراکه ReFS در هنگام نوشتن داده‌ها در چندین مکان به‌صورت اتوماتیک اطلاعات جداول را بروزرسانی می‌کند.

  • یکپارچگی داده (Data Integrity):

 از Check-Sum برای بررسی و صحت داده‌های ذخیره‌شده از این قابلیت استفاده می‌ شود.

**منظور از checksum :

 یعنی قسمتی از فایل که وظیفه آن محافظت در برابر تغییرات است.

کلمه checksum از دو کلمه check به معنی مقایسه یا تطبیق و sum به معنی مقدار تشکیل شده است.**

  • سازگاری با برنامه ها (Application Compatibility):

از بسیاری از ویژگی‌های NTFS و Win 32 API پشتیبانی می‌کند. به همین دلیل ReFS با بسیاری از برنامه‌های ویندوز سازگاری دارد.

 

 

 

 

چهار دلیل که ReFS از NTFS بهتر است :

 ReFSیک File System جدید است که در windows server 2012 معرفی شده است.در ابتدا قرار بود که به عنوان file system برای file server ها مورد استفاده قرار گیرد.به هر حال ، شروع کردن به عنوان file system برای file server ها برای شروع و آغاز کار بود.

  ۱- پشتیبانی ReFS از File Name ها و File Path های طولانی :

ظرفیت ، تنها یکی از مواردی است که ReFS تغییراتی در آن ایجاد کرده.دیگر شما در نامگذاری فایلها محدود به ۲۵۵ کارکتر نخواهید بود.نام یک فایل در ReFS میتواند بالای ۳۲,۷۶۸ کارکتر Unicode باشد.همچنین محدودیت full path size از ۲۵۵ کارکتر به ۳۲,۷۶۸ تغییر کرده.

تغییر دیگر افزایش ذخیره سازی است. در NTFS حداکثر اندازه میتواند ۱۶ Exabytes باشد در حالی که ReFS به شما اجازه داشتن یک ۲۶۲۱۴۴ اگزابایتی را می دهد.

  ۲- ReFS در کنترل قطع جریان برق بهتر عمل میکند :

NTFS تمام اطلاعات یک فایل را در یک metadata ذخیره می کند.

metadata  چیست و چرا دانستن درباره آن مهم است؟

فرا داده یا متاداده، داده‌هایی را شامل می‌شود که با توصیف شکل دیگری از داده‌ها، اطلاعات زیادی در مورد فایل‌ها در اختیار ما قرار می‌دهند. در کلامی ساده تر metadata به معنی اطلاعات در مورد اطلاعات است.متاداده به خودی خود بد نیست، اما ممکن است شامل اطلاعاتی در مورد شخص شما، دستگاه ها یا سازمان‌های مرتبط باشد بدون اینکه شما متوجه آن باشید.

بسیاری از دستگاه‌ها مانند کامپیوتر، دوربین و یا گوشی‌های هوشمند، به طور خودکار فراداده را در هر فایل دیجیتالی که ایجاد می‌کنید جاسازی می‌کنند. علاوه بر این، بسیاری از برنامه‌های نرم افزاری و یا فرمت‌های فایلی مختلف‌، شامل متغیرها و استانداردهای مخصوصی هستند که برای انواع خاصی از ابرداده ها کاربرد دارند.

مثال : یک فایل نوشتاری Ms-Word به طور پیش فرض، اطلاعاتی در مورد نویسنده، تاریخ و زمان سند ایجاد شده و یا هر گونه نظر و یا تجدید نظر در آن اعمال شده است. برخی از نمونه‌های ابرداده عبارتند از:

تاریخ ایجاد فایل و زمان

آدرس یا موقعیت جغرافیایی که در آن فایل ایجاد شده

نام، نام سازمان مربوطه، نام و آدرس IP کامپیوتر شما

نام هر یک از همکاران که در سند آمده یا نظری از آنان اعمال شده باشد

نوع دوربین استفاده شده و تنظیمات زمانی که عکس گرفته شده است

انواع فایل‌های صوتی و یا دستگاه ضبط ویدیویی که شما از آن‌ها استفاده کردید. همچنین تنظیمات زمانی مربوط به زمان ضبط

ساخت، مدل و ارائه‌دهنده خدمات گوشی‌های هوشمند

نام فایل و موقعیت فایل در hard disk در metadata ذخیره شده است . زمانی که شما یک فایل را تغییر نام   می دهید ، در حقیقت metadata را هم تغییر می دهید ReFs هم ، همچنان اطلاعات فایل را در metadata ذخیره می کند.

یک تفاوت بزرگ بین NTFS و ReFS در نحوه update کردن metadata است NTFS عمل به روز رسانی را به صورت “in-place” انجام می دهد.به طور مثال metadata  می گوید پوشه جدیدشماNew Folder  نام دارد ، سپس شما آن را به “Download Files” تغییر نام می دهید زمانی که شما تغییرات را اعمال میکنیدmetadata  بر روی خودش می نویسد.

در حالی که شما مشغول update کردن disk هستید ممکن است که یک وقفه در جریان برق رخ دهد  در این لحظه metadata می تواند تا حدی یا کاملا overwrite شده باشد که این سبب خراب شدن داده ها می شود که torn write نامیده می شود.در این شرایط ممکن است که شما دیگر نتوانید به اطلاعاتتان دسترسی داشته باشید.

ReFS  اطلاعات موجود در metadata را به صورت in-place به روز نمی کند.در عوض یک کپی جدید از metadata ایجاد می کند و تنها یک بار که این فایل سالم است جایگزین metadata قبلی شده و عملیات update  انجام می شود.بهبود های بیشتری در ReFS برای روش نوشتن در metadata رخ داده است، اما در اغلب قسمت ها هم شاهد تغییراتی در بهبود کارآیی هستیم. این یک راه جدید برای update کردن metadata می باشد که به شما اجازه می دهد اطلاعاتتان را بدون هیچ مشکل یا خرابی در فایل ، بعد از قطع جریان برق recover کنید .

 ۳-  ReFS  فضاهای ذخیره سازی را بهتر شناسایی و مشکلات را بهتر رفع می کند:

فضاهای ذخیره سازی یک تکنولوژی ذخیره سازی مجازی است.این فضاها منحصرا با ReFS کار نمی کنند اما در صورت کار کردن با هم ، عالی عمل می کنند ReFS در ترکیب و کار با فضاهای ذخیره سازی قابلیت های بهبود یافته ای دارد.همچنین با توانایی که در ReFS است میتوان برخی از مشخصه های افزونگی که به وسیله فضا های ذخیره سازی ایجاد می شود را کنترل کرد.

همچنین ReFS را می توان بدون فضاهای ذخیره سازی و برعکس فضاهای ذخیره سازی را بدون ReFS استفاده نمود اما زمانی که از آنها باهم دیگر استفاده کنیم ، هر دوی آنها به صورت موثرتری عمل می کنند. فضاهای ذخیره سازی در mirroring و گسترش کپی های اطلاعات در میان چند physical drive استفاده می شود.

زمانی که این فضاها یک مشکل را حتی در یک قسمت ازاطلاعات خراب پیدا کنند ، اطلاعات خراب شده از drive پاک خواهد شد و یک نسخه سالم از آن اطلاعات که در یک physical drive  دیگر موجود می باشد را جایگزین آن میکند ReFS . ازchecksums  در       metadata برای اطمینان از این که اطلاعات خراب نیست ، استفاده می کند.زمانی که فضاهای ذخیره سازی بین دو یا چند کپی ازیک فایل ، عدم تطابق یا ناسازگاری پیدا میکند ، می تواند به checksum  های ساخته شده در خود metadata که یک مشخصه در ReFS هستند اعتماد کند.زمانی که یک checksum معتبر شناخته می شود ، داده سالم می تواند به یک physical  drive  دیگر کپی شود و داده خراب پاک می شود.

بعضی مواقع یک درایو ReFS که به وسیله فضاهای ذخیره سازی کنترل می شود تحت نگهداری روزمره قرار می گیرند که scrubbing نامیده میشود  Scrubbing یک وظیفه است که روی هر فایل در این فضاها اجرا می شود.اگر در آنجا checksum غیر معتبری پیدا شود ، داده سالم در یک physical drive دیگر که checksum معتبر دارد جایگزی داده خراب می شود Scrubbing به صورت پیشفرض موجود است اما می تواند رو هر فایل به صورت مجزا پیکربندی و سفارشی شود.

۴-  پارتیشن های ReFS می توانند در صورت داشتن یک مشکل جبران ناپذیر LIVE بمانند:

با NTFS حتی اگر مقدار کمی از داده ها خراب باشد می توانند سبب مشکلات بزرگی می شود اما با ReFS  شما مشکلات خیلی کمتری خواهید داشت. برای مثال زمانی که یک سیستم از فضاهای ذخیره سازی و mirroring استفاده نمی کند یا این که بنا به دلایلی یک قسمت از داده در تمام mirror خراب شود، فقط قسمت خراب شده از پارتیشن حذف خواهد شد و خود پارتیشن به صورت active خواهد ماند.

نجات دادن از خطر نابودی حتی می تواند روی یک فایل که خراب است انجام شود.زمانی که داده خراب حذف شد  پارتیشن برگردانده می شود. این فرایند که معمولا دریک سرور انجام می گیرد، در کمتر از یک ثانیه دیسک offline می شود و داده مورد نظر تعمیر می شود و دیسک online می شود.

نتیجه گیری:

همانند زمانی که NTFS ارائه شد ، ReFS  هم در زمان ارائه بهبود اساسی داشته که احتمالا به خاطر ویژگی هایش باعث می شود که جزئی معمولی از این صنعت شود .مخصوصا بهبود هایی که در به روزرسانی metadata داشته که به وسیله checksum داده خراب را شناسایی و تعمیر می کند.

ReFS تا به این زمان قوی ترین file system کمپانی Microsoft بوده ، با قابلیت درونی که دارد زمان و هزینه ownership را برای ما در windows server کاهش داده.

 نویسنده:مهندس محمد خادم 

 

برگرفته از وب سایت تخصصی ادمین پرو   https://www.adminpro.ir

لینک مستقیم مقاله   https://goo.gl/c5jYgs

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *